Ikki sløkkja ljósið!

takrennut%C3%B3nar.jpg

Nýggja yrkingasavnið hjá Tóroddi Poulsen, Takrennutónar, byrjar við einum sitati, sum staðfestir, at tá tónleikurin er yvirstaðin, ja tá er tíð at sløkkja. Talan er um kenda uppáhaldið hjá dapurlekra sangprofetpoetinum, Jim Morrison, sum einaferð sang: “So when the music´s over/ When the music´s over, yeah/ When the music´s over/ Turn out the light/ Turn out the light”. Og henda byrjanin tykist satt at siga eitt sindur ørkymlandi, tí sjálvandi vilja vit ikki hava tónleikin at steðga ella ljósið at sløkna - ikki sløkkja ljósið! Vit ynskja, at streymurin av tónum, yrkingum og myndum, sum í 35 ár hevur ljómað úr gávumilda og hvølla hátalaranum hjá Tóroddi Poulsen, skal halda fram.

Fjøruti yrkingasøvn hevur hann givið út – Sprotin gav tað seinasta savnið, Himnahyljar út fyri einum áru síðani, so nú var upp á tíðina við einum nýggjum yrkingarsavni. Í fyrsta savninum, Botnfall, var tað eisini Jim Morrison, sum átti inngangsbønina, har yrkjaraegið í American Prayer undrast á hvar lovaðu gildini blíva av. Í Takrennutónum tykist ballið búið, tí nú stendur egið uttanfyri og kagar inn í veitsluna at øllum teimum fullu, sum dansa nakin, meðan yrkjaraegið “má leggja/ tríggjar reglur aftrat og/ skaldið at sova”.

Takrennutónarnir eru hundrað í tali. Hetta eru lutfalsliga stuttar yrkingar, sum eru grafiskt defineraðar av eini lítlum prikki í erva. Perman er eins og yrkingarnar einføld, avklárað og abstrakt við heitinum skrivaðum við grønum blokkbókstavum og skaldanavninum í reyðum. Mitt á hvítu permuni og bakpermuni er eitt svart avlangt fýrkantað skap við strípum - tað kundi verið eitt portur, ein stólur, ein rist, og kanska er tað bara eitt rætthyrnt skap. Longu byrjanaryrkingin er merkt av hesum sama einfeldi og abstraktiónini, sum kyknar í óvæntaða skiftinum millum egið og sólina, tí tað er sólin, sum blundar, meðan egið telur fjaðrar á flogi. Og fleiri tílík dømi eru í bókini um yrkingar, sum eru so lættar og elegantar, at tær næstan upploysast meðan tú lesur, og ofta er tað okkurt óvæntað, sum setur gongd á upplivingarnar, t.d. eitt kavablak ella ein tanki, ið fær egið at hitna.

Tað er tankin, sum telur allan vegin í gjøgnum eisini í einari perfektari yrking sum henni á síðu 17 um tankan, sum í degningini loysnar av pappírinum og fer inn í dagin at búnast í einum nýggjum skaldi. Fleiri tílíkar yrkingar eru, sum samantvinna skapan og tilveru í nýggja savninum, ið tó eisini fevnir um viðmerkingar til okkara tíð til dømis lyndið til skunda okkum til tess at koma skjótari fram enn hini fyri at fáa tíð til onga tíð at hava. Og so skuldi postgjald sambært eini yrking verið goldið av teimum, sum einki senda, tí soleiðis er tað; vit senda ikki hvørjum øðrum brøv longur og einsemið liggur sum ein særur tráður gjøgnum alla bókina, men regnið uggar og tað gera minnir eisini. Hetta afturlítandi bráið hómast inn í millum, tá yrkjaraegið hugsar aftur á morgunsangin í Kommunuskúlanum, og heldur tað vera fult so skilagott at roykja sigarettir sum at svíma í auluni framman fyri stóra verkinum hjá Williami Heinesen.

Eksistentiellar hugleiðingar mynda eina meginæðr gjøgnum í savninum frá áðurnevnda inngangsversinum hjá Morrison og til síðstu yrkingina um hann, sum fór út í lívið og ongantíð kom aftur. Inn í millum stendur alt stilt sum í einastandandi rørandi yrkingum sum í henni á síðu 90: “veit ikki/ um eg/ komi/ aftur// tað er/ so myrkt/ og ljósið/ dýrkast” - Men hvat merkir so hetta? Er tað ein staðfesting frá yrkjaraegnum í sama dapra anda sum í inngangsorðunum hjá Jim Morrison, og er tá vandi fyri, at vit ikki fara at hoyra aftur frá honum? Vónandi ikki, men soleiðis er tað við hesum yrkingunum, at allar ikki lata seg upp alt fyri eitt. Tá eg um eina løtu fari eg at seta Takrennutónar í bókhahillina undir liðina á hinum bókunum hjá Tóroddi Poulsen, so veit eg, at har verður hon ikki standandi. Tí hesar álvarsligu, absurdu, surrealistisku, veruleikakendu, filosofisku, visioneru, gerandsligu og hugtakandi yrkingarnar kunnu lesast fleiri ferð, til dømis hendan:

tú ert

altíð

á veg

ímóti

hesi

løtuni