Peter Callesen: Lítlum báti rekist eg á

PETER CALLESEN: TIME IS RUNNING, 2019. ACID-FREE A4 150 GSM PAPER, GLUE, COLOUR PENCIL, ACRYLIC PAINT AND OAK FRAME WITH UV GLASS 53 X 40 X 7 CM

PETER CALLESEN: TIME IS RUNNING, 2019. ACID-FREE A4 150 GSM PAPER, GLUE, COLOUR PENCIL, ACRYLIC PAINT AND OAK FRAME WITH UV GLASS 53 X 40 X 7 CM

Steinprent 22.2-2019 - 23.3-2019

Framsýningin hjá Peter Callesen, sum letur upp í Steinprenti næsta fríggjadag, 22.februar klokkan 16, er fyrst og fremst tilfarsliga sermerkt. Tí umframt grafisku verkini, sum listamaðurin hevur skapað í Steinprenti, framsýnir hann eisini verk, har hann brúkar pappírið sum skulpturelt tilfar. Hann hevur til framsýningina gjørt tvey verk, Time is Running og Falling Cloud, ið taka støði mitt í føroyska sangskattinum í kenda sálminum hjá Fríðriki Petersen, Tíðin rennur sum streymur í á, sum við síni inniligu lýsing av hinum áraleysa rekanum mót stóra fossinum, setir orð á tilverunnar grundtreyt, at lívið er stokkut og at vit liva tað ásannandi, at tað einaferð er liðugt. Verkið Time is running lýsir fossin, sum ítøkiliga brýtur seg út úr blýantstekningini og rennur niður í fagrastu mynstrum.  

Náttúran og menniskjan í henni er nakað, sum Peter Callesen hevur stóran áhuga fyri. Tað er eitt evni, hann hevur fingist við í fleiri av sínum A4-standmyndum – m.a. í verkinum Eismeer, ið er ein beinleiðis tilsiping til málningin hjá Caspar David Friedrich við sama heiti av einum skipi, ið verður knúst av risastórum ísflakum. Í eini aðrari A4 standmynd, Boat II, sæst ein lítil árabátur á stóra havinum. Listamaðurin er ikki minst upptikin av vatni í náttúruni, ið um somu tíð er lívgevandi, bleytt, ógvusligt og oyðileggjandi.

Skipsmyndevnið gongur aftur í teimum trimum prentunum, sum Peter Callesen hevur framleitt til framsýningina í Steinprenti av einum smeltandi báti, einum søkkandi báti og einum skipsvraki. Í øllum verkunum á framsýningini er tað eftir øllum at døma náttúran, sum vinnur og deyðin, sum fær síðsta orðið. Men hetta hendir ikki uttan bardaga, poesi og humor. Har hómast ein ávís tyngd í teimum tematisku memento mori áminningunum i verkunum, ið samstundis tykjast merkt av sveimandi lættleika. Hetta kemst av tilfarsliga útgangsstøðinum og ikki minst av evnum listamansins til at umbroyta pappírið.

Myndlistamaðurin Peter Callesen er føddur í Herning i 1967. Hann hevur gingið á Det Jyske Kunstakademi og Goldsmiths College i London. Seinastu árini hevur hann fyri tað mesta arbeitt við hvíta pappírinum, ofta við útgangsstøði í einum vanligum A4 pappírsarki. Hann hevur framsýnt ymsastaðni og fæst í løtuni við at gera eina altarprýðing til Margretukirkjuna í Valby. Í 2009 fekk hann 3 ára starvsløn frá Statens Kunstfond og í 2010 fekk hann Eckersberg Medaljuna. Sinking Boats er fyrsta framsýning hjá Peter Callesen í Føroyum.

Upplating: 22.2-2019 kl.16-18. Øll eru vælkomin.

Time is Running 2.jpg

Peter Callesen: Sinking boats

Peter Callesen: Time is Running, 2019. Acid-free A4 150 gsm paper, glue, colour pencil, acrylic paint and oak frame with UV glass 53 x 40 x 7 cm

Peter Callesen: Time is Running, 2019. Acid-free A4 150 gsm paper, glue, colour pencil, acrylic paint and oak frame with UV glass 53 x 40 x 7 cm

Steinprent 22.2-2019 - 23.3-2019

I forbindelse med sin udstilling i Steinprent har Peter Callesen lavet to værker, Time is Running og Falling Cloud, der tager udgangspunkt i hvad der må betegnes som en nationalhymne på Færøerne, hvor den kendes af alle. Det er salmen, Tíðin rennur sum streymur í á/ Tiden rinder som strømmen i elven af provst Fríðrik Petersen, som med sin rørende beskrivelse af mennesket i en båd uden årer drivende med strømmen mod det store vandfald, sætter ord på tilværelsens grundvilkår, at livet blot er dødens relief, og at tilværelsen leves med erkendelsen af, at det hele en dag er slut. Værket Time is running fokuserer på vandfaldet, der helt bogstaveligt bryder ud af blyantstegningen og rinder ud i alverden skønne mønstre.

Naturens elementer og menneskets forhold til disse er noget, som har Peter Callesen store interesse. Det er et tema, han har arbejde med i flere af sine A4-skulpturer - bl.a. i værket Eismeer, som er en direkte reference til Caspar David Friedrichs maleri af samme navn, forestillende et skib, der ødelægges af kæmpe isflager. I en anden A4 skulptur, Boat II, ser man en lille tom jolle på et stort ocean. Kunstneren er især optaget af elementet vand, da det på den ene side er livgivende og blødt, og på den anden side kan være voldsomt og destruktivt.

Skibsmotivet er ligeledes at finde i de tre nye litografier, som Peter Callesen har trykt til udstillingen i Steinprent; en smeltende båd, en synkende båd og et skibsvrag. I alle værkerne på udstillingen er det tilsyneladende naturen, som vinder og døden der får det sidste ord. Men det sker ikke uden kamp, poesi og til tider humor. Hvor der er en vis tyngde i de tematiske memento mori påmindelser, er Callesens værker samtidig præget af en betagende materiel lethed, der hænger sammen med værkernes materielle omdrejningspunkt og ikke mindst kunstnerens evne til at transformere dette.

Billedkunstneren Peter Callesen er født i Herning i 1967. Han har studeret kunst på Det Jyske Kunstakademi og på Goldsmiths College i London. I de senere år har han hovedsagligt arbejdet med det hvide papir, ofte blot et A4-ark, som udgangspunkt for store eksistentielle emner. Han har udstillet rundt om i verden på gallerier og museer og arbejder i øjeblikket bl.a. på en ny alterudsmykning til Margrethekirken i Valby. I 2009 modtog han Statens Kunstfonds 3 årige arbejdslegat og i 2010 Akademiets Eckersberg Medalje. Sinking Boats er Peter Callesens første udstilling på Færøerne.

Fernisering: 22.2-2019 kl.16-18.

Time is Running 2.jpg

Rørandi vakrar dreymsjónir

hendan.jpeg

Framsýningin hjá Anný Djurhuus Øssursdóttir, Góða dreymadagbók er grundað á dreymar, sum listakvinnan hevur havt og sum hon hevur skrivað niður. Og tað er rørandi vakurt og sansaliga spennandi at uppliva dreymsjónirnar hjá Anný.

Liðin eru mong ár síðan eg seinast var í ovara parti av sonevnda Ostahúsinum. Men eina tíðina var eg nokk so nógv har - tað var tá Anker Mortensen hevði sítt hugtakandi atelier har; eitt heilt lítið univers við brenniovni, blaktrandi kertuljósum, undurfullum Regini Dahl á plátuspælaranum og ævigum bunkum av pappírsørkum, bókum og listaverkum. Alt hetta er flutt, og í staðin er komið eitt høli, sum er lítið, men sum tó væl kann brúkast í sambandi við smærri framsýningar. Í dag og í morgin er hølið fevnt av dreymsjónunum hjá Anný Djurhuus Øssursdóttir.

Framsýningin er sett saman av seks verkum, ið eru myndað av ymiskum tilfari, av tekstil, voks, greinum, hári, leirlutum, mold osfr. Tað mesta er lívrunnið tilfar, sum er sett upp í installatiónum við frásagnarligum heitum eins og t.d. krypil, Farvæl og grøðandi te, sum í ávísum førum, men ikki altíð, eru sjónliga samsvarandi við fysiska verkið ella lutirnar í sjálvum sær. Síðstnevnda verk, ið sæst ovast við einum koppastelli og tendraðum stearinljósum, inniheldur t.d. ymsar stimbrandi drykkir. Eitt klikkað theselskap og ein berúsað labyrint úr mold gevur lættliga hugasamband til søguna um Alice in Wonderland, samstundis sum hestar, sniglahús, pinnar og knýti munu kynda undir allar møguligar óskikkiligar Freudianskar tankar. Meðan eg gangi runt í framsýningini komi eg í tankar um ymisk listafólk, føroysk og útlendsk, sum eisini fáast við tekstillist, installatiónir og lívrunnið tilfar. Tess meira imponerandi er tað, at unga listakvinnan megnar at ala fram sítt egna univers, sum er fjálgt og løgið og fult av søgum, ið um somu tíð eru fittar, ósekar og gentuligar við einum undirtóna av onkrum upprunakendum shamanistiskum við leitandi minnum og ótálmaðum seksualiteti og hugflogi. Á sama hátt sum á framsýningini, sum Anný Djurhuus Øssursdóttir hevði í fjør í niðaru hædd í Ostahúsinum, so fær áskoðarin varhugan av eini scenografi; at verkini eru tableau í eini søgugongd, sum heldur enn at vera søgd í tíðarrøð, er óreglulig og bylgjandi rund og organisk eins og stóra moldrúgvan á gólvinum. Lutirnir eru tað, sum teir eru; tað er við uppsetingini av teimum, at listakvinnan sigur okkum sínar dreymsjónir. Tað ger hon ikki sum ein lítil Alice, ið tortrúgvin gongur í eini løgnar dreymaverð og mutlar sítt “curiouser and curiouser”, men sum ein sannførd listakvinna í støðugari menning. Eg viðmæli øllum at fara á framsýning hjá Anný Djurhuus Øssursdóttir at heilsa uppá ta nýggju føroysku listina.

Anný Djurhuus Øssursdóttir er 21 ár og kemur úr Søldafirði. Í fjør fekk hon gávugóðs úr grunni Thorvald av Steinum. Hon gongur í listaskúlanum VERA í Keypmannahavn til tess at fyrireika seg til víðari útbúgving innan myndlist.

hendan2.jpg
pak.jpg

Góða dreymadagbók er heitið á Pop Up solo-framsýningini eftir Anný Djurhuus Øssursdóttir, sum er opin í dag til klokkan 20 og í morgin, 15.feb. frá kl.12-20. Framsýningin er í Ostahúsinum aftanfyri Perluna og er bert opin í tveir dagar.
__________________________________________________________

Góða dreyma dagbók, góði mánamaður, góðasta sjúka ketta, góða fitta omma.
Takk fyri eina hugnaliga nátt í góðum vertskapi. Takk omma, fyri blóðpylsu og temunn omaná. Tað var deiligt at sita úti á altanini og práta og telja stjørnuskot.
Góða ketta, eg helt tú hevði latið lív.
Minst til ráðið mánin gav tær!
Ansa eftir teimum longu gjøgnumskygdum klónum, tær brotna læt.
Tú sært betri út nú, enn tá tú vart meira livandi.

Gávugóðs Thorvald Poulsen av Steinum - Røðan hjá Bergi

bergur.jpg

Fríggjakvøldið var samkoma á Fróðskaparsetrinum í sambandi við, at Lea Kampmann fekk handað gávugóðs Thorvald Poulsen av Steinum. http://www.listaportal.com/tidindi/2019/2/9/lea-kampmann-fekk-gvugsi Bergur Djurhuus Hansen, dekanur, ph.d., lektari í bokmentum helt røðu:

Vælkomin øll somul til handanina av gávugóðsi úr grunninum hjá Thorvaldi Poulsen av Steinum. Gávugóðsið verður, sum tað stendur í viðtøkunum fyri grunnin, latið fyri at stuðla og eggja “ungum fólki við listarligum hegni til útbúgving”.

Orðingin í viðtøkunum fyri grunnin eru tekin um eina frískliga og mennandi hugsan um list og umstøðurnar hjá listafólkum í Føroyum. Í fyrru helvt av 20. øld, sum Thorvald Poulsen visti um frá ungum árum, máttu listafólk, ið vildu útbúgva seg, søkja styrk beinleiðis úr løgtinginum. Rikard Long, løgtingsmaður fyri Sjálvstýrisflokkin og yrkjari, strongdi t.d. á fyri at fáa Sámali Joensen Mikines styrk úr løgtinginum. Í løgtingstíðindum 1927 stendur, at har er komið “et andragende fra en ung mand, som har megen lyst til at blive kunstmaler”, og tað verður skoytt uppí, at Rikard Long stuðlar honum. Løgtingið játtaði Mikines 300 kr. Í løgtingstíðindum hesi árini ber til at síggja nógvar slíkar umsóknir, og svarið frá løgtinginum var ikki altíð ja. Ein klaksvíkingur søkti t.d. um at sleppa til Danmarkar at læra seg litografi, steinprent, men fekk nei við teirri grundgeving, at hann hann var ov gamal og heldur skuldi halda seg til tað, hann higartil hevði gjørt. Í 1946 var Mentunargrunnur Føroya Løgtings stovnaður, ikki fyri at eggja fólki til útbúgving, men fyri stuðla leikum og lærdum í listaligum og mentanarligum virksemi. Grunnurin er við lógar- og kunngerðabroytingum bygdur út gjøgnum árini, eitt nú við listafólkalønum, fyrstu ferð latnar í fjør. Politikarar velja nevndina í grunninum, men tað er við hugsanini, sum danski javnaðarmaðurin Julius Bomholt gjørdi til hvør mans ogn (at stuðla uttan at stýra), og sum seinni í tíðini fekk undarliga metaforiskt kropsliga heitið armslongdarprinsippið. Tað eru ikki komnir nógvir grunnar afturat Mentunargrunninum, og privatu grunnarnir í Føroyum eru sera fáir.

Grunnurin hjá Thorvaldi Poulsen av Steinum er serligur av tveimum orsøkum. Hann er ikki knýttur at einum politiskum myndugleika, men hevur eina nevnd við fólki, sum umboða list og útbúgving í Føroyum. Tey eru: forfólkið í LISA, rektaran á Fróðskaparsetrinum og forfólkið í Føroya Lærarafelag, og vanliga verður gávugóðsið úr grunninum handað einum ungum listafólki av einum listafólki, sum situr í tilmælisnevndini hjá grunninum. 

Grunnurin er harumframt serligur, tí hann sum treyt fyri at lata stuðul týðiliga knýtir útbúgving og list saman. Í Føroyum er eitt ógvuliga livandi listaligt umhvørvi - tað er fjøltáttað, kunnu vit siga - og við hesum fylgir tíbetur eisini ein vaksandi áhugi fyri útbúgvingum í list.

Fróðskaparsetrið fer til heystar at bjóða út eina útbúgving í skapandi list, í fyrsti atløgu við tveimum leiðum, ritlist og tónleiki. Tað er okkara vón, at útbúgvingin á Fróðskaparsetrinum umframt at verða eitt tilboð av fleiri til ung føroysk listafólk eisini kann virka sum ein stuðlandi megi í føroyska listaumhvørvinum og savnandi fyri listafólk og listaáhugað, t.d. við ráðstevnum og tiltøkum av ymsum slagi, við at draga útlendskar granskarar og listafólk til Føroya eins og gera tað lættari hjá ungum føroyskum listafólkum at fara í holt við útbúgving.

Ætlanir um at seta á stovn útbúgving í list og sovorðið sum hetta í kvøld - at lata ungum fólki stuðul til listaliga útbúgving - kann elva til orðaskifti um samfelagsligu grundgevingar fyri at stuðla listaligum virksemi. Grundgevingarnar hava vanliga verið, at list flytur mørk, fær okkum at hugsa, elvir til kjak, ger okkum tilvitað og fræls, er góð fyri fólkaræði o.s.fr. Hjá okkum í Føroyum og í mongum øðrum londum kemur hugsanin um ein serligan tjóðskaparligan samleika og tjóðarbygging afturat. Slíkar grundgevingar eru handan nógvar av teimum skipanum, sum vit hava, t.d. Mentunargrunnin. Fyri tíðina er so ein onnur grundgeving nógv frammi, fyri ikki at siga ráðandi, og hon er, at list elvir til búskaparvøkstur, og at listaligt virksemi er burðardygt, tí list troytir ikki grunnarnar, borar ikki hol í fjøllini, list byggir á eitt menniskjaligt tilfeingi, sum støðugt verður endurnýggjað, og tað er burðardygt og fyrimyndarligt.

Soleiðis verður endamálið við listaligum virksemi í samfelagsligum høpi støðugt broytt og sett í nýggjar samanhangir, og tað vísir, at list hevur týdning, og ivaleyst er eisini nakað um allar hesar almennu grundgevingarnar, tí listaligt virksemi ber so nógv annað við sær. Men grundgevingarnar eru tað, sum vit í akademiskum máli ofta nevna instrumentellar. Tær gera list til amboð í strembanini eftir at røkka øðrum málum. Við hvørt er neyðugt bara at fáast við list, tí list í sær sjálvum er ein uppliving og áhugaverd. Fyri ung fólk, sum velja listina sum lívsleið, er tað ivaleyst hetta seinasta, sum er avgerandi, tað kemur innanífrá, og í kvøld eru ongar treytir um at stuðla fólkaræðinum, elva til búskaparvøkstur, ganga á odda í tjóðarbyggingini ella annað slíkt. Vit savnast fyri at heiðra einum gávuríkum ungum listafólki, og tað gera vit við einari ljósari vón um varandi listaliga menning, tí handanin úr grunni Torvalds Poulsen av Steinum er bæði ein heiður og um somu tíð ein stuðul og eggjan til útbúgving.

Takk fyri.

 

Lea Kampmann fekk gávugóðsið

51515982_381740582618590_3532781351679819776_n.jpg

Gávugóðs úr Grunni Thorvalds Poulsen av Steinum varð fríggjakvøldið latið Leu Kampmann, sangara og sangskrivara, á hátíðarhaldi á Fróðskaparsetrinum. Hansina Iversen, myndlistafólk, sum situr í tilmælisnevndini hjá grunninum, segði m.a. í grundgevingini fyri at lata henni gávugóðsið:

“Í tónleikinum hjá Leu hoyrist, at hon er uppvaksin við klassiskum tónleiki, eitt nú í kórútsetingunum í innspælingum hennara, og huglagið í tónleikinum er inspirerað av klassiska tónleikinum. Men huglagið og inspiratiónin kemur sanniliga eisini frá rútmiska tónleikinum og kendum sangskrivarum, sum Leonard Cohen, Joni Mitchell og Jeff Buckley... Lea gongur nú á triðja ári á tónleikamiðnámi í Tórshavnar Musikkskúla.”

Thorvald Poulsen av Steinum var urtagarðsmaður í Havn, sum testamenteraði pengar í ein grunn, sum skuldi stuðla og eggja gávuríkum ungum listafólkum til útbúgving. Í nevndini fyri grunnin sita altíðrektarin á Fróðskaparsetrinum, forfólkið í LISA og forfólkið í Føroya Lærarafelag.

Í takkarrøðuni segði Lea Kampmann, at hon sum fimm ára gomul flutti til Danmarkar. Tá ið hon hevði lokið studentsprógv flutti hon aftur til Føroya. Í fyrstu atløgu var ætlanin at vera “heima” í eitt hálvt ár. Nú eru fýra ár liðin, og Lea kennir Føroyar sum sítt heim. Hon ætlar sær tó av landinum fyri at nema sær útbúgving innan tónleik, og stuðulin frá Thorvaldi kemur væl við.

51842345_2083035015097661_7808559605679652864_n.jpg
51743210_290213101598169_4653891863181262848_n.jpg
52126843_824822241199400_2321110922166272000_n.jpg
51724406_629077917513259_736992946062098432_n.jpg


Aftur á slóðina við nýggjum kvirrum

51551204_391962438015671_8850832109812580352_n (1).jpg

Í gjár læt framsýning upp í Gamla Seglhúsinum í Klaksvík við nýggjum málningum og prentum hjá Hansinu Iversen. Eg veit ikki ordiliga hvat eg hevði væntað, men tað var í øllum førum ikki tað, sum eg sá. Og tað er kanska tað allarbesta, tá listin ger teg bilsna og tekur teg á bóli, samstundis sum tú hómar samanhangir og nýbrot. Tað bæði sæst og merkist, at framsýningin hjá Hansinu er gjørd og hugsað til hølini í Gamla Seglhúsinum, tí stórar og smáar myndir hanga sera væl á træveggunum ymsastaðni í húsunum.

Teir málningarnir, sum koma mest óvart á áskoðaran, eru teir størstu málningarnir á framsýningini. Í hesum málningunum leggur listakvinnan dent á tann rektangulera flatan við at mála eitt tílíkt ferhyrnt skap ella fleiri á myndaflatan. Hetta skapið er líkasum málað oman yvir restina av málninginum, so at tú sum áskoðari fært eina kenslu av onkrum, sum gongur fyri seg innanfyri í myndarúminum. Myndirnar eru áhugaverdar í sjálvum sær, men tað er ikki minni spennandi, at listakvinnan í hesum myndunum rør aftur á slóðina í síni egnu listasøgu.

Tílíkar umskaringar er nakað av tí mest áhugaverda at eygleiða í menningini hjá listafólkum, t.d.hjá Ingálvi av Reyni, sum í sínum seinastu verkum vendi aftur til lituniversið, hann í síni tíð kvittaði fyri at geva seg undir svartan sannleika. “Gjøgnum tíð og rúmdir” eitur stóri málningurin frá 2002, sum hongur í móttøkuni hjá Tryggingini á Kongabrúnni í Havn. Ingálvur av Reyni var 82 ár, tá hann fekk týdningarmiklu uppgávuna at mála eitt stórt verk til endaveggin í Løgtingsalinum. Hann vrakaði ta fyrstu royndina og málaði eina aðra einfaldari og lættari mynd til tingsalin, og Tryggingarsambandið Føroyar keypti ta vrakaðu myndina, ið er minst líka áhugaverd sum tann í tingsalinum. Heitið er frá yrkingini hjá Janusi Djurhuus: “Djúpt í mínum huga/ har alfjarar øldir húsast/ djúpt í mínum huga/ har forfedra fjøldir durva/ drálar ein sangur../ Í honum hoyrist látur frá leskandi keldum../ Í honum andar fleyrið hitt lina og lotið hitt lýggja/ Í honum dunar øgiligt brim og skakandi stormar..”. Eins og yrkingin er eisini málningurin eitt fagnaðarkvæði, sum listamaðurin hevur málað til sítt land. Myndin er nonfigurativ og kompositiónin er áhugaverd við klárt defineraðum viðurskiftum millum figur og grund. Og so er henda myndin sjáldsama litrík. Tað er eins og málarin á ellisárum hevur funnið nýtt dirvi at tríva í aftur teir reinu litirnar, sum Axel Jørgensen lærdi hann at brúka í mótsetningspørum á akademinum og sum hann legði frá tær, tí hann kendi seg ov bundnan av henni. Í stóru myndini í Tryggingini er tað hann, ið stýrir litunum. Millum svørt og grá litbrá stinga seg upp reinir litir; reytt og blátt, sum skína upp móti grønu og appilsingulu kontrastlitunum í einum ómetaliga stórbærum og kompleksum verki.

Hansina Iversen hevur verið ómetaliga konsekvent síni mongu ár í listini, ið fara at tátta í eina fjórðings øld. Øll hesi ár hevur hon dyrkað, granskað og víðkað nonfigurativa málaríið og støðugt flutt seg á leiðini. Eitt tíðarskeið vóru skapini rundleitt og sveimandi á hvítari grund. Síðani eru kompositiónirnar vórðnar meira samansettar í fleiri løgum av gløgnumskygdum og ógjøgnumslygdum litløgum. Verkini, sum hon hevði við á teirri stóru framsýningini við føroyskari list í Den Frie Udstillingsbygning við Østerport í 1999 vóru vertikal við denti á rektanguleru flatuna. Í tí ytra minna nýggju málningarnir um hesar hard edge líknandi myndirnar, men tær eru eftir mínum tykki nógv meira áhugaverdar - her er meira innanfyri eisini ítøkiliga. Tann appilsinguli málningurin fær næstan ein trídimensjonalan relieff-dám og tykist stýrd og avklárað samstundis sum hon er rokalig og vill.

Eg skrivaði einaferð um myndirnar hjá Hansinu Iversen, at tær tykjast kvirrar. Henda nýggja kvirran hjá henni er full av substansi, kenslum, av litum og av skapum, sum staðfesta og problematisera sítt egna format samstundis sum strok og ljós bjóða flatuni av og skapa áhugaverdar illusiónir um dýpd, um hol inn í ella forhang oman á myndarúminum. Eg seti nakrar myndir inn her, men best er at síggja verkini har tey hanga í Gamla Seglhúsinum í Klaksvík.

51620072_1423941257737246_1659222179423715328_n (1).jpg
51360130_378393966289080_6948787941355290624_n.jpg
51428733_1731306310304847_7719853752034787328_n (1).jpg
51385243_394905021319520_5763652700264726528_n (1).jpg
51349533_367454404051547_8254493273905692672_n (1).jpg
51116716_759284627798069_6084109040672047104_n.jpg


Hansina Iversen í Gamla Seglhúsinum í Klaksvík

47284445_374810933062555_1313437931540578304_n.jpg

Í dag klokkan 16 letur framsýning við nýggjum málningum og prentum hjá Hansinu Iversen upp í Gamla Seglhúsinum í Klaksvík. Hansina hevur síðan loknan lestur í Íslandi og Finnlandi arbeitt miðvíst við nonfigurativu listini og er ein føroyskur vegari innan fyri nonfigurativt málarí. Tað er tann listin, ið ikki skal ímynda nakað, men sum allíkavæl er full av figurum/skapum, sum í okkara fatan bylgja aftur og fram á løriftinum. Listakvinnan arbeiðir støðugt við at bróta myndaflatan og at seta saman gjøgnumskygdar og ógjøgnumskygdar litflatar soleiðis, at teir halda á at bjóða áskoðaranum av.

Ernst D.Remmel vann Stella Polaris

68547_4541834427978_611958930_n.jpg

Ársins vinnari gjørdist tann einastandandi dugnaligi trompetleikarin Ernst Dánjalsson Remmel. Nr. 2 gjørdist saksofonspælarin Kristina Thede Johansen. Nr. 3 gjørdist gittarleikarin Hjalti Bogason Støylen. Hinir finalistarnir vóru Ári Berghamar Danielsen, slagverk, Jósef Zachariassen, klaver og Andrias Blaasvær, violin.

Í bólkinum 14 til og við 18 ár tryggjaði Vár Iversen Lindenskov, sello, sær fyrstu virðislønina. Nr. 2 gjørdist Sanna Bæk Hoydal, sangur, og nr. 3 gjørdist Bjørk Sigurdsdóttir Lamhauge, violin.

Í bólkinum til og við 13 ár deildust Marta Sofía Østerø og Nancy Nónskarð Dam um aðru virðisløn, meðan Natali Reginsdóttir í Dali, violin, fekk fyrstu virðisløn.

Musikkskúlanevndin ynskir øllum luttakarunum tillukku og takkar øllum sínum stuðlum. Ein serstøk tøkk fer til høvuðsstuðlarnar Betri og Norðurlandahúsið.

Archibald Black fekk listaheiðursløn Nólsoyar Páls 2019

8dc3040ac630f16b4a47b85035ecf467917cbe07_w1152_h0_fS.jpg

Archibald Black fekk listaheiðursløn Nólsoyar Páls 2019. Hetta skrivar Norðlýsi í grein, sum kann lesast her: https://nordlysid.fo/tidindi/58250/archibald-black-fekk-listaheidurslon-nolsoyar-pals-2019

Listavirðisløn Nólsoyar Páls varð sett á stovn í 2013 av Klaksvíkar býráð, sum letur virðislønina áljóðandi kr. 75.000,- saman við vinnulívinum í Klaksvík. Sambært heimasíðuni hjá Klaksvíkar kommunu verður virðislønin latin einum lokalum listafólki, sum hevur skarað framúr og tílíkum hava tey nógv av, Arnold Vegghamar, Hanni Bjartalíð, Jørgen Dahl og Olivur við Neyst fyri bara at nevna nakrar.

Higartil er virðislønin latin til:

2013: Hanus G. Johansen

2014: Edward Fuglø

2015: Eyð Matras

2018: Steintór Rasmussen

Vetrarljós við ljóslist

51442639_1899750020147578_652115205358092288_n.jpg

Í býnum í Havn eru ljós sett upp av ymsum slag og tað er ikki frítt, at tað følist sum bæði jól og ólavsøka á Vaglinum. Orsøkin er tiltakið Vetrarljós, sum í ár verður hildið 6.ár á rað. Vetrarljós 2019 verður á kyndilsmessu leygardagin 2. februar í Havn.
Tiltakið er eitt samstarv ímillum Visit Tórshavn, Tórshavnar Kommunu og ymsar aktørar í býnum. Í stuttum er tað dagurin har vit bjóða ljósari tíðum vælkomnum við livandi tónleiki, ljós list, framsýningum og øðrum tiltøkum ymsa staðni í býnum. Høvið verður eisini at uppliva ljóslist.
Býarskipanardeildin hevur samstarvað við Brand Patursson, listamann, um at fáa til vega ljósinstallatiónir í býarrúminum í sambandi við Vetrarljós. Brandur Patursson fer at hava tríggjar ljósinstallatiónir í býnum. Hesar vera í Finsen, Bojsengarðinum og í túninum hjá Betri í Sverrisgøtu.

51112598_2069113646457736_8203042890004299776_o.jpg
50916967_1969127426518302_7860264337544314880_o.jpg


Starvslønir til list og mentan latnar

heidrik.jpg

Mentanargrunnur Landsins hevur veitt stuðul til starvsløn og íverksetan Nevndin hevur á fundi 8 januar 2019 avgjørt at veita starvsløn til hesar umsøkjarar: Eitt ár til Heiðrik á Heygum. Seks mánaðar til Arnold Ludvig, Høgna Mohr, Lenu Anderssen, Magnus Johannessen, Rakel Helmsdal, Steintór Rasmussen og Trygva Danielsen. Sjey umsøkjarar fingu 3 mánaðir, sjey 2 mánaðir, og sekstan ein mánað.

Mentanargrunnur Landsins letur einaferð um árið stuðul til starvsløn og íverksetan. Grunnurin veitti stuðul í 104 mánaðir til 41 umsøkjarar. Sí fylgiskjøl við upplýsingum um nøvn og listagreinarnar, ið hava fingið stuðul. Tá stuðul verður latin til starvslønir, tekur nevndin støði í upplýsingum í sjálvari umsóknini, og ásetingum í kunngerð nr. 109 §4: Endamálið við starvslønunum er at geva listafólkum og øðrum, ið takast við mentanarligt virksemi arbeiðsnáðir í eitt ávíst tíðarskeið at starvast burturav við listarligum ella øðrum mentanarligum arbeiði. Stk. 2. Starvsløn verður latin umsøkjara við støði í verkevni ella verkætlan, sum lýkur krøvini í § 1 í løgtingslógini og eftir nevndarinnar meting av listarligum ella fakligum dygdareyðkennum.

Grunnurin fekk 16 umsóknir til íverksetan. Hesin stuðul skal lætta um hjá evnaríkum listafólkum at koma víðari við teirra skapandi listaarbeiði. Stuðulin er 75.000 kr. Nevndin hevur avgjørt at lata fýra umsøkjarum íversetanarstuðul. Tey eru Andras Olsen, Anný Djurhuus Øssursdóttir, Silja Strøm og Súsanna Tórgarð. Grunnurin fekk tilsamans 126 umsóknir. 111 umsóknir til starvsløn. 29 søktu um trý-ára starvsløn, 36 um eitt ár. Í alt varð søkt um starvsløn til 137 ársverk.

1 Alda Mohr Eyðunsdóttir Myndlist

1 Andrej Melnikov Týðing

1 Anja Tell Týðing

3 Anna Katrin Egilstrøð Tónleikur/Filmslist

1 Annika Johannessen Sjónleikur

3 Anton Petersen Filmslist

6 Arnold Ludvig Tónleikur

1 Elin Henriksen Týðing

12 Heiðrikur á Heygum Filmslist/tónleikur

2 Herluf Lützen Tónleikur

6 Høgni Mohr Bókmentir

1 Hugin Eidi Týðing

1 Jákup Sørensen Týðing

1 Jasmin Mote Tónleikur

2 Kim Simonsen Bókmentir

2 Kinna Poulsen Bókmentir

1 Kjartan Hansen Sjónleikur

1 Kristina Sundar Hansen Sjónleikur

6 Lena Anderssen Tónleikur

2 Lena Nicolajsen Bókmentir/Myndlist

2 Lív Maria Jæger Bókmentir

2 Lyon Hansen Tónleikur

6 Magnus Johannessen Tónleikur

1 Mariann Hansen Sjónleikur

3 Marianna Mørkøre Filmslist/tónleikur

3 Mikael Blak Tónleikur

2 Oddfríður M. Rasmussen Bókmentir

1 Ola Nordskar Týðing

Fylgiskjal 2 til tíðindaskriv

1 Ole Wich Myndlist

3 Pauli í Sandagerði Tónleikur

6 Rakel Helmsdal Bókmentir/Sjónleik

3 Rannvá Holm Mortesen Bókmentir/Myndlist

2 Rógvi á Rógvu Tónleikur

3 Sakaris Stórá Filmslist

1 Sanna A. Dahl Týðing

1 Sofía Nolsøe Mikkelsen Sjónleikur

6 Steintór Rasmussen Bókmentir

6 Trygvi Danielsen Bókmentir/Tónleik/Filmslist

2 Uni Reinert Debes Tónleikur

2 Unn Paturson Tónleikur

1 Villiam Joensen Tónleikur

Handanin av gávugóðsi frá Grunni Thorvald Poulsens av Steinum

50612734_1184078015100485_7293547843833298944_o.jpg

Innbjóðing
Stýrið fyri Grunn Thorvald Poulsens av Steinum bjóðar hervið øllum til árligu handanina av gávugóðsinum hjá grunninum.

Gávugóðsið verður givið ungum listafólki, sum hevur víst hegni og hug at útbúgva seg.

Tiltakið, sum er alment, verður í hølunum á loftinum á Føroyamálsdeildini tann 8. februar klokkan 19.30. Eftir handanina er hugnaløta.

Øll eru hjartaliga vælkomin.


Blíðar heilsur
Stýrið fyri Grunn Thorvalds Poulsen av Steinum

Sigruð í Jákupsstovu, rektari á Fróðskaparsetri Føroya
Marita S. Dalsgaard, forfólk fyri Listafólkasamband Føroya
Herálvur Jacobsen, forfólk fyri Føroya Lærarafela

Silja Strøm - Listaleikir - Upplating

IMG_2058.jpeg

Fríggjadagin 25.januar læt framsýningin  hjá Silju Strøm, Listaleikir upp í Listasavni Føroya. Nógv fólk var til fernisering, Teitur Lassen framførdi tvey góð løg og røður vórðu hildnar. Nils Ohrt savnsstjóri røddi um Silju Strøm og listina og mín røða er her:

Líka síðan eg í 2008 fyrstu ferð upplivdi eina framsýning hjá Silju Strøm í Smiðjuni í Lítluvík, havi eg undrast á hvussu konsekvent henda listakvinnan er. Eg meini ikki, at listakvinnan stendur í stað, men at hon rættiliga tíðliga hevur sett sær greið listarlig mál, sum hon støðugt mennir. Glasgow School of Art gjørdi henni mun, og munurin er heilt vist stórur millum tær smáu tekningarnar, sum hingu í Smiðjuni í Lítluvík á sinni í endurnýtslurammum og so hesa flottu framsýningina, ið er nógv tað mest monumentala og framfýsna, sum Silja hevur skapað. Men heilt frá byrjan av eru nøkur ávís brá, ið eru afturvendandi og sum í stóran mun definera listina hjá Silju Strøm.

Fyrst og fremst er henda listin relationel soleiðis at hon á ein ella annan hátt snýr seg um relatiónir ella um viðurskifti millum bæði formligar og innihaldsligar myndaliðir. Í lítlu myndini, sum eg ognaði mær á framsýningini í 2008 sæst ein tusjtekning av eini smágentu við blóðreyðum kjálkum og kjóla, sum uppiyvir sær hevur eina taluboblu. Í taluboblini er ein hondskrivaður tekstur, ið tykist skjótt noteraður við eini útmeiggjaðari villu. Teksturin vísir seg at vera brot úr einum kendum essay hjá amerikanska listfrøðinginum George Kubler frá 62 við heitinum The shape of time og tí nokk so Siljuliga undirheitinum Remarks on the history of things. Radikali tankin hjá Kubler tykist vera at víðka listasøguliga økið til ikki bert at fevna um listaverk, men eisini um allar aðrar menniskjaskaptar lutir - Talan er altso um ein listateoretiskan tekst, sum Silja kann hava lisið í sambandi við útbúgvingina, men hvørs heiti altso hevur ein ávísan samklang við ta listarligu verkætlanina, sum vit síggja folda seg út her í Listaskálanum í dag.

Lítla tusjmyndin heima hjá mær útfoldar seg í samansetingini millum tekning og tekst. Vegna margháttliga stílsamanbrestin millum ta fittu tekningina og tann álvarsliga tekstin verður myndin stuttlig, men við einum álvarsligum undirtóna og einum undirliggjandi retoriskum spurningi um hvørt elskuligar gentur við reyðum kjálkum ikki kunnu fáast við listaástøði? Jú sjálvandi kunnu tær tað, men hetta við at leggja dent á kyn er eitt annað afturvendandi brá í verkinum hjá Silju Strøm, ið onkuntíð hevur teknað androgynar verur, aðrar tíðir sera sansaligar kvinnur – og hennara gentur uppføra seg ikki altíð líka gentuliga pent og skikkiligt, men eru herliga løgnar og vanligar júst sum øll hini.

Listin hjá Silju tykist relationel á ymiskan hátt; í áðurnevndu myndini kunnu vit siga, at listakvinnan granskar viðurskiftini millum mynd og tekst. Aðrastaðni snýr tað seg um viðurskiftini millum figur og grund, millum figur og figur, millum figurativt og abstrakt, millum tekning og málarí, spontant og stýrt, intimt og ópersónligt, millum ílatið og úrlatið, hátíðarligt og banalt, millum einstakling og samfelag. Listin hjá Silju Strøm tykist ovurhonds estetisk, men er samstundis sosial og demokratisk av lyndi; verkini innihalda sosialmentanarligar og feministiskar hugsanir. Hennara leitan útum tað fýrkantaða myndaformatið –eisini ítøkiliga sæð, er ikki bert fagurfrøðiliga grundað, hon er relationel við atliti til onnur verk til áskoðaran og til framsýningarheildina.

Koloritiskt eru hesar myndirnar vakrar, tær eru næstan lekrar sum bomm, candy floss og stríput karamellupappír. Kring glitrandi reinar grundlitir alda ymisk brigdi av leskiligum ljósagulum, ljósagrønum, turkis og ljósareyðum í eini lýsandi heild. Pastellitirnir sýnast kunstigir og víkja til dømis frá litdáminum í teirri siðbundnu náttúrutulkandi føroysku listini. Bylgjandi strikan kring kropparnar, ið flóta runt á myndaflatanum minnir um mátan, sum Matisse teknaði sínar figurar, dansarar og svimjarar. Tann kuli málihátturin í flata myndarúminum við stiliseraðum  strípum og mynstrum í aldum, flisum og stólum minnir eisini um popplistina hjá David Hockney og so komi eg eisini altíð í tankar um Giotto, tá eg hyggi at myndunum hjá Silju. Eg veit ikki ordiliga hví. Men tað hevur okkurt við teir hyldligu figurarnir at gera, tær stóru nertandi hendurnar og tað løgna, smædna sambandið millum persónarnar at gera – kanska eitur tað awkward á nýføroyskum, sum tykist bæði eymt og fjart, sjálvt tá teir nerta við hvønn annan - Í kveikjandi katalogtekstinum lýsir Josie More søguna um heimin at vera søguna um at nema. Hon skrivar: “Á henda hátt og á annan hátt er søgan um heimin søgan um at nema. Tað er ein goymsla, sum skrásetir kraftina í nemingini at umskapa, ein endaleys læra um lutir, týdningurin at vera mildur, hava umsorgan; ein áminning um at hugsa um tað, vit gera. Hesar smædnu nándir, hesin sjáldsami nærleiki; henda søgan um at nema, flá oman á flá, handabragd eftir handabragd. Halda og sleppa. At innihalda og skapa. Tað er soleiðis ein heimur er evnaður til.”

 Sostatt eru vit aftur hjá tí relationella í myndunum, sum eisini eru merktar av eini áhugaverdari javnsetan millum teir figurativu og teir abstraktu myndaliðirnar. Tað er sum um teir abstraktu myndaliðirnir interagera í frásøgnini – tað kann vera í skapi av onkrari litplamasju, sum forðar okkum í at síggja partar av einum figuri ella eins og málingastrok ið knýta saman myndaliðirnar. Bygnaðurin er rundleittur - tað er eins og myndaliðirnir sveima kring myndaflatan. Í áhugaverda viðtalinum, sum Solveig Hanusardóttir Olsen hevur við listakvinnuna í kataloginum lýsir Silja sína arbeiðsgongd sum eina støðuga ringrás. Verkini eru m.a. tengd saman av tí, at hon arbeiðir uppá fleiri verk í senn. Silja greiðir somuleiðis frá, at heldur enn at brúka hierarki í bygnaðinum, so ynskir hon heldur at brúka demokrati, har myndaliðirnir eru javnsettir. Hetta klingar ideologiskt, men kann júst tað sama vera formliga grundað javn. Tað snýr seg um javnvág og javnstøðu. Javnstøðan millum persónar og lutir, millum abstrakt og figurativ skap víðkar um tulkingarmøguleikarnar hjá áskoðaranum, sum í støðugari leitan flytur eyga kring myndaflatan. Allir figurar, litir, lutir og skap skapa teirra týdningar og hjátýdningar, fyrst er tað luturin í sjálvum sær, síðani allar tær upplivingar, vit hava, sum ávirkar okkara fatan av honum - denotatión og konnotatión. Verkheitini eru ein søga fyri seg, men tykjast eisini hanga væl saman sum heild. Summi heiti eru neutralar lýsingar av myndevninum so sum t.d. Swimming studies, onnur heiti er skaldslig og flúgva høgt.

Framsýningin hongur sera væl saman, tí at dentur er lagdur á samanhangin bæði í einstøkum verkum og í heildini, har myndevni og brot úr myndevnum verða endurtikin við smáum forskjótingum. Tað ger sjálvum rørsluna hjá áskoðaranum áhugaverda. Eg ímyndi mær, at allir tit ákoðarar gera tykkara egna verk, ið myndast av mátanum, tit hyggja og flyta tykkum í rúminum. Í slóðini av tykkara fatan verður eitt nýtt verk skapað, sum er tykkara uppliving av framsýningini.

Rørslur eru eisini í heitinum á framsýningini, Listaleikir, ið bendir á nakað ítróttarligt. Myndevnisliga síggjast svimjarar á myndunum og fimleikarar ella akrobatiskir figurar, men eg haldi, at heitið er valt við einum skálkabrosi – sama óskikkiliga og fitta brosið, sum liggur aftan fyri alla framsýningina, sum er partur av boðskapinum í yrkingini í kataloginum, og sum eisini er nýtt til fleiri verkheiti. My poem is bigger than your poem – My poem lasts longer than our poem osfr. her dentur verður lagdur á hvussu absurd kappingarhugsanin er í øllum førum tá talan er um list.

 Á olympisku leikunum snýr tað seg um hvør rennur ella svimur skjótast, her á Listaleikunum hjá Silju hugsi eg, at seigligasti áskoðarin, tann, sum tekur longst tíð at síggja framsýningina og gjarna í fleiri umførum - skal hava medaljuna.

 

Við hesum orðum seti eg Listaleikir 2019

Hjartaliga til lukku Silja

Silja við plakatini

Silja við plakatini

50550841_288624261803185_7348112169218605056_n.jpg
51137430_610739269348019_5536208558166638592_n.jpg
IMG_2071.jpeg
kinna.jpg
50078615_2042380392495208_2637374068822638592_n.jpg
50491136_2054733111304085_5352545663416532992_n.jpg
IMG_2062.jpg
IMG_2081.jpeg
IMG_2085.jpeg
IMG_2092.jpeg

Fotomyndirnar tók Gyðja Hjalmarsdóttir Didriksen, Marin Strøm, Magnus V.Andersson og Dorthe Pedersen  takk fyri

Takk fyri avrikini, Rigmor Dam

50742028_238050573771357_8853432313078349824_n.jpg

Ein hendingarík vika var henda fjórða vikan í hesum árinum tjúgunítjan. Tá Bárður Jákupsson loksins fekk uppibornan heiður mikukvøldið var tað løgmaður, sum handaði hann og ikki mentamálaráðfrúan, Rigmor Dam, ið hevur valt at leggja frá sær fyri at skapa frið um miðnámsskúlan Glasir.

Men friður er eingin.

Í miðlunum er gangurin næstan líka stórur sum fyrstu vikurnar, vit royndu at undirvísa millum handverkarar í einum hálvlidnum skúlabygningi. Var hetta Rigmor Dam fyri at lasta? Neyvan. Var tað so landsverkfrøðingurin? Kanska ikki heldur. Tað var kanska heldur eitt undirtrýst av seinkingum og gøluangist, sum hevði við sær, at nú SKULDI skúlin í gongd kosta hvat tað kosta skuldi. Og tað kostaði. Nógvar skeivar avgerðir eru tiknar síðani ætlanin um Glasir var stungin út í kortið - tá mann lurtar eftir útvarpinum í løtuni er tað líka við, at mann verður sambandskona, tí hetta duga vit ikki, tey vaksnu mugu koma at orna fyri, móðir Danmark kom og hjálp. Men fjúv, sum skilst eru eisini almennar byggigølur í Danmark og í Noregi osfr. Á lasafarna skúlanum í Hoydølum, sum ongar veruligar ábøtir fekk øll tey fimtan árini, eg var lærari har, fundaðust vit hundrað akademikarar aftur og fram og endaðu við at staðfesta, at skúladepilin við Marknagil ikki fór at gagnast føroyska miðnámsskúlanum. Vit argumenteraðu so frægt vit dugdu, men akademisk argument hava ongantíð verið mikið vird í hesum landinum. Skúlaskipanin varð gjørd um og spaki settur í Marknagili. Mær vitandi við undirtøku frá øllum flokkum.

Her eru vit nú og í skúlanum gera vit skúlating og lata hini um at stríðast um rokningar. Gott er at kunna staðfesta, at enn eru næmingar næmingar og lærarar lærarar og at tað, sum hevur týdning hvørki er gjørt úr glasi ella betong, men úr kjøti og blóði. Og fyri at taka í egnan barm, so er hesin skúlin ikki so galin, sum eg helt. Har er tað forrestin ein fyrimunur, at byrjanin á skúlaárinum var so horribul, sum hon var, tí so kennist restin uppafturgangandi. Sjálv skipanin má eftirmetast og tillagast við atliti til fólkaræðisligan og námsfrøðiligan tørv og ábyrgd. Enn kann nógv henda.

Fyribils kunnu vit siga Rigmor Dam farvæl og takka fyri tey góðu avrikini. Hon var ein mentamálaráðfrúa við áhuga fyri sínum øki. Tað er eingin sjálvfylgja. Og júst sum hon ikki hevur alla ábyrgd av Glasi, hevur hon heldur ikki alla æruna av broytingunum, sum eru framdar til bata fyri listafólkini, tí hon er ein partur av eini fólkaræðisligari skipan, sum vit øll, tú og eg vara av.

Meðan Rigmor Dam hevur verið mentamálaráðfrúa eru karmarnir kring listina batnaðir á hesum økjum:

Mentanar- og listastuðulin er øktur

Listafólkalønin er sett á stovn

Listaútbúgving á Setrinum sett á stovn

Barnabókaútgáva og Nám hægri játtan

2018 ár fyri málmenning hjá børnum - eitt nú Barnasangbók Føroya

LISA og Tjóðsavnið skulu húsast í Hoydølum

Viðurskiftini innan upphavsrættin komin í fasta legu, so listafólk fáa ta samsýning tey eiga

Bárður fekk mentanarvirðislønina

Bárður Jákupsson.jpg

Fyri løtu síðani varð kunngjørt, at Bárður Jákupsson fekk mentanarvirðislønina. Tá kann mann ikki siga nógv annað enn: Hurrá! Og: Fyri neyðini! Og: Til lukku Bárður! Somuleiðis ynski eg Búa Rouch og Astrid Andreasen hjartaliga til lukku - hann fekk virðislønina til ungt listafólk, hon fekk Heiðursgávu Landsins.

Til lukku til okkum øll við okkara fantastisku listafólkum, eisini teimum, sum ikki fingu mentanarvirðisløn á hesum sinni.

Her er ein góður filmur um Bárð Jákupsson: https://kvf.fo/netvarp/sv/2017/03/09/bardurhd

portrett2.jpeg
aaa.jpg

Myndirnar eru frá kvf

Tórshavnar Big Band spælir nýskrivaðan føroyskan tónleik

46523640_2002060796580018_4667039685787254784_o.jpg

Vælkomin á Vetrarjazz konsert við Tórshavnar Big Band í Norðurlandahúsinum komandi leygarkvøld. 🎶🎷🎺

Vit spæla m.a. eitt spildurnýtt verk, sum Herluf Lützen hevur skrivað. Haraftrat fer James Olsen at syngja trý løg.

Tað er avmarkað pláss, so skunda tær at keypa títt atgongumerki á https://tix.fo/fo/buyingflow/tickets/39/

Listaárið 2019

49948833_599650413795392_3781138643024871424_n.jpg

Nýggja árið liggur kritahvítt og opið framman fyri okkum sum eitt óskrivað blað. Men tað er bara at síggja til; í atelierum og í kjallarum, framman fyri teldur og klaver, í úthúsum, stovum, á pallum og skrivstovum arbeiða tey støðugt, listafólkini, við at skapa verk til okkum at uppliva. Longu nú í skrivandi stund eru fleiri spennandi upplivingar í væntu her um leiðir, men føroyska listin fevnir eisini so víða, at tað er púra vónleyst at nevna alt tað nógva sum hendir innan føroyska list kring allan heimin. Støðugt turnera okkara tónleikarar og javnt og samt hoyra vit um týðingar av føroyskum bókum og um virðislønir og framførslur. 21.januar byrjar Vetrarjazzurin í Sirkus, harumframt eru nógvar konsertir í Norðurlandahúsinum, Blábar, Reinsarínum osfr.

49156243_2061416000644497_3128222963136987136_n.jpg
Screen-Shot-2017-09-25-at-10.15.40-1024x591.png

Sunleif Rasmussen er í løtuni í London, har eitt verk hevur heimspremieru hóskvøldið. Harumframt verður eitt verk hjá Sunleif umframt verk hjá ávikavist Arnold Ludvig og Herluf Lützen framført á ISCM World Music Days 2019, sum verða í Estlandi í vár. Harvið verða 3 av teimum 93 tónaskaldunum, ið eru umboðað á ISCM World Music Days føroyingar.

Listaárið byrjar sum vant við, at vit, almennu Føroyar fagna okkara listafólkum. Mikukvøldið 23. januar 2019 fer Rigmor Dam, landsstýriskvinna í mentamálum, at handa virðislønirnar til lista- og mentafólk fyri 2018. Í ár verður handanin á almennari samkomu í Mentanarhúsinum í Fuglafirði mikukvøldið 23. januar kl 19.00. Virðislønirnar verða tríggjar í tali: Mentanarvirðisløn Landsins, sum er 150.000 kr. Hon verður latin fyri at heiðra føroyskt mentafólk sum tøkk fyri útint listarligt avrik. Heiðursgáva Landsins, sum er 75.000 kr. Hon verður latin fyri at hava virkað til frama fyri mentanarlig virði, sum hava týdning fyri føroyska mentan, list og mentanararv. Virðisløn til ungt listafólk, sum er 50.000 kr. Hon verður latin ungum listafólki, sum hevur víst serliga góð evni og sum hevur gjørt vart við seg á síni listabreyt. Virðislønin til ungt listafólk verður latin fyri at eggja til framhaldandi virksemi og menning.

silja.jpg

Silja fekk virðisløn til ungt listafólk í 2013 og nú um eitt sindur meira enn eina viku fer hon at hava serframsýning í Listasavni Føroya. Framsýningin Listaleikir letur upp fríggjadagin 25.januar. Hetta er ein framsýning við nýggjum listaverkum, sum Silja Strøm hevur framleitt til framsýningina, ið hon hevur arbeitt fram ímóti leingi m.a. við íløgu frá Mentanargrunni Landsins. Listaleikir er fyrsta serframsýning hjá Silju Strøm á Listasavninum. Á framsýningini eru málningar, vatnlitamyndir og tekningar frá 2017-18, og hon fevnir eisini um eina røð av prentum, sum Silja gjørdi í Steinprenti í 2015. Listasavnið hevur latið gjørt ein bókling í sambandi við framsýningina, har Josie Moore hevur skrivað tekst um listina hjá Silju Strøm, og harumframt er viðtal, sum Solveig Hanusardóttir Olsen hevur havt við listakvinnuna.

47578543_10218363614304712_4439798704232202240_n.jpg

Sunnudagin 3. februar 2019 letur upp listaframsýning í Gamla Seglhúsinum við málningum og grafikki hjá Hansinu Iversen. Fernisering verður sunnudagin 3. februar 2019 kl. 16:00, har Hilmar Høgenni fer at halda røðu og Rani Nolsøe fer at syngja og spæla. Á skránni hjá Gamla Seglhúsinum er annars: Februar 2019 Torbjørn Olsen. Apríl 2019 Marius Olsen, Mai 2019 Hanni Julius Bjartalíð og í september verða verk hjá Anker Mortensen at síggja í Gamla Seglhúsinum í Klaksvík

snowballs2a.jpg

Í Steinprenti gera tey seg somuleiðis klár til eitt ár fullt av spennandi framsýningum og verkætlanum, m.a. fer Tróndur Patursson at prenta á verkstaðnum, eins og forvitnisligar framsýningar verða við ávikavist Peter Callesen(myndin omanfyri; Snowball frá 2006) og Julie Sass. Í heyst verður framsýning við Torbirni Olsen í Steinprenti. Meira um alt hetta seinni! Í dag var sonevndur blokkdagur á Glasi og í myndlist vitjaðu næmingar úr 18bmx í Steinprenti, har tey sóu framúrskarandi list og hoyrdu Fríðu Matras Brekku greiða frá um mannagongdirnar í Steinprenti. Aftaná fóru næmingarnar aftur á myndlistaverkstaðið á Glasi at skapa grafiskar myndir í linoleum.

50502911_279120842776312_2884740481147731968_n.jpg

Í dag frættist, at Jens Dam Ziska er settur sum vísindafólk at standa fyri listaligu útbúgvingini á setrinum. Jens hevur ph.d.-útbúgving í heimspeki frá Oxford University. Í gransking sínari sum heimspekingur hevur hann serliga fingist við fagurfrøði og list. Í løtuni er hann í tíðaravmarkaðum starvi sum granskari á Kunstakademie Düsseldorf, og hann flytur tískil heim at taka við nýggja starvinum, samstundis um hann ger seg lidnan við uppgávurnar har. Umframt at granska er Jens virkin sum myndlistafólk. Hann var t.d. við á framsýningini “Vatn” í Norðurlandahúsinum í fjør. Seinasta vísindaliga grein hansara, “Art as Alchemy: The Bildobjekt Interpretation of Pictorial Illusion” stóð í  The Journal of Aestehetics and Art Criticism í fjør. Umframt at standa fyri at skipa útbúgvingina fer Jens at undirvísa í pørtum av teimum felags ástøðiligu skeiðunum, sum fara at verða boðin út í útbúgvingini.

Á Tjóðpallinum er leikur í gerð við heitinum,’It might be a dream ’ eftir Duritu Dahl Andreassen og Nannu Bang. Í staðin fyri eitt tíðindaskriv stendur soleiðis á heimasíðu Tjóðpalsins:

Góða fyrimynd

Eg skrivi fyrimynd, tí tað ert tú fyri meg. Altso eg veit væl hvussu tú eitur, men fyri at tað ikki skal virka so áleypandi, skrivi eg 'góða fyrimynd'. Hetta er ein persónlig innbjóðing til tín, men ikki ov persónlig - eg havi eisini bjóðað øðrum fyrimyndum.

Í dag havi eg einki, men 23. januar havi eg ein leik. Ella eg havi ikki einki. Eg havi nógv, men 23. januar havi eg eisini ein leik. Eg gleði meg. Eg eri eisini bangin. Tú veitst hvussu tað er. At vera bangin fyri at fólk ikki skilja teg. Eg hevði verið so fegin, um tú komst 23. ella 24. ella 25.

Kærar heilsur

Durita

Og lat meg bara svara alt fyri eitt:

Góða Durita og øll tit listafólk. Takk fyri, at tit eru til. Vit gleða okkum!




Finissage í Listasavninum í dag

BWS_domino-wall.jpg

Í dag, sunnudagin 13.januar kl. 13 verður finissage í Listasavninum nú síðsti upplatingardagur er hjá Bjarne Werner Sørensen á hesum sinni í Listasavninum. Í ummæli av framsýningini skrivaði eg m.a: “..Úttrykkið er organiskt, ójavna strikan tykist lívrunnin og endaleyst spírandi í einum netverkið, sum bara pappírskanturin megnar at steðga og bert eina løtu inntil næsta pappír heldur á við næsta avbrigdi. Myndirnar bera brá av samanhangi og at vera partar av eini størri heild. Endurtøkur, forskjótingar og variatiónir, sum minna um fraktalar. Hetta eru strukturar, ið koma fyri ymsastaðni í nátturuni, eitt nú í romanesco-blomkálshøvdum. Tað serliga við fraktalum strukturum er, at hvørja ferð partar av teimum verða forstørraðir, vísa teir nýggju strukturarnir seg at vera meinlíkir upprunaliga heildarstrukturinum… Fyri meg eru ikki minst málningarnir á framsýningini áhugaverdir og eitt sindur meira villir og váðafúsir. Men eisini her fært tú varhugan av samanhangi og eini skipaðari samanseting. Málningarnir eru bygdir upp í løgum; ovasta lagið er í fleiri førum málað við einum ógjøgmumskygdum, flatum og skríggjandi liti, sum sýnist púra mótsettur heitu, organisku litunum innanfyri. Hetta gevur myndunum ein hugtakandi dám av bæði flata og dýpd, einum kringsýni merkt av nærveru og fjarleika.”

Listamaðurin verður sjálvur til staðar í Listasavninum í dag og fer at greiða frá framsýningini. Síðani verður konsert við Rógvi Trio, ið umframt trummuleikaran Rógva á Rógvu, telur Leiv Thomsen á gittara og Arnold Ludvig á bass. Til ferniseringina spældi Rógvi á Rógvi solo -tað var ein framúrskarandi uppliving bæði musikalskt og synestetiskt, tí myndirnar hjá Bjarne Werner Sørensen eru musikalskar og sera rútmiskar.

Øll eru hjartaliga vælkomin.

Ókeypis atgongd

Savnið er opið frá klokkan 13-16

Finissage med konsert. Fri entré. Museet er åbent: 13-16.

Alle er hjertelig velkomne!

http://www.listaportal.com/tidindi/2018/9/15/kringsni?rq=Bjarne%20Werner%20S%C3%B8rens

Mentanarvirðislønir landsins handaðar í Fuglafirði

Foto: Kvf

Foto: Kvf

Mentanarvirðislønir landsins handaðar í Fuglafirði

Mikukvøldið 23. januar 2019 fer Rigmor Dam, landsstýriskvinna í mentamálum, at handa virðislønirnar til lista- og mentafólk fyri 2018. Í ár verður handanin á almennari samkomu í Mentanarhúsinum í Fuglafirði mikukvøldið 23. januar kl 19.00.

Virðislønirnar verða tríggjar í tali:

  • Mentanarvirðisløn Landsins, sum er 150.000 kr. Hon verður latin fyri at heiðra føroyskt mentafólk sum tøkk fyri útint listarligt avrik.

  • Heiðursgáva Landsins, sum er 75.000 kr. Hon verður latin fyri at hava virkað til frama fyri mentanarlig virði, sum hava týdning fyri føroyska mentan, list og mentanararv.

  • Virðisløn til ungt listafólk, sum er 50.000 kr. Hon verður latin ungum listafólki, sum hevur víst serliga góð evni og sum hevur gjørt vart við seg á síni listabreyt. Virðislønin til ungt listafólk verður latin fyri at eggja til framhaldandi virksemi og menning.

Hesar somu virðislønirnar vórðu eisini handaðar í fjør. Tá fekk Barbara í Gongini mentanarvirðisløn landsins, Frits Johannesen fekk heiðursgávu landsins og Konni Kass fekk virðisløn til ungt listafólk.

Sum siðvenja er verða nøvnini á teimum, sum fáa mentanarvirðislønirnar, ikki kunngjørd, fyrr enn tá virðislønirnar verða handaðar.

Í ár verður tað í Mentanarhúsinum í Fuglafirði mikukvøldið 23. januar kl 19.00. Øll eru vælkomin.

 

Tey, ið áður hava fingið virðislønir, eru hesi:

 

Mentanarvirðisløn Landsins

1998: Regin Dahl

1999: Jens Pauli Heinesen

2000: Ingálvur av Reyni

2001: Eyðun Johannessen

2002: Gunnar Hoydal

2003: Hanus Kamban

2004: - eingin virðisløn latin

2005: Tita Vinther

2006: Zacharias Heinesen

2007: - eingin virðisløn latin

2008: Ebba Hentze

2009: Kári P.

2010: Sunleif Rasmussen

2011: Jóanes Nielsen

2012: Tóroddur Poulsen

2013: Tróndur Patursson

2014: Torbjørn Olsen

2015: Annika Hoydal

2016: Rúni Brattaberg

2017: Barbara í Gongini

 

 

 Heiðursgáva Landsins

2001: Fuglafjarðar Sjónleikarafelag

2002: Axel Torgarð

2003: Ólavur Hátún

2004: - eingin heiðursgáva latin

2005: Emil Juul Thomsen

2006: Jógvan Isaksen

2007: - eingin heiðursgáva latin

2008: Martin Tórgarð

2009: Laura Joensen

2010: Jonhard Mikkelsen

2011: Kristian Blak

2012: Marianne Clausen

2013: Árni Dahl

2014: Tey av Kamarinum

2015: Palli Gregoriussen

2016: Steinprent

2017: Frits Johannesen

 

Aðrar virðislønir

Málrøktarvirðisløn Landsins

2010: Jóhan Hendrik Winther Poulsen

 

Serstøk virðisløn

2006: Jón Hilmar Magnússon

2001: Ebba Hentze

 

Virðisløn til ungt listafólk

2011: Sakaris Stórá, filmslistamaður

2012: Silja Strøm, myndlistakvinna

2013: Trygvi Danielsen, yrkjari

2014: Mattias Kapnas, tónleikari

2015: Andrias Høgenni, filmslistamaður

2016: Anna Malan Jógvansdóttir, yrkjari

2017: Konni Kass